Monday, June 26, 2006

friends

After a cancelled event, I decided to spend the whole night of saturday with 3 of my best pals from college : Cheryl, Kate & Henry.

It's been months since we've seen each other. Update to the max tuloy ang nangyari. And i just cant help myself to post this today. What I really feel towards them now.

Magma-migrate na ang bestfriend forever ko. Si Che. I recall the times I first met her and having her always beside me since bago lang sya sa Manila. She's very probinsyana. Shy & panay ang smile at tawa sa mga jokes ko nun. In fairness ganun pa rin sya sa akin, yung latter na nga lang. But now she shows an air of confidence. And she's very lucky to have married a guy who's not only a good provider but also adores her. Not to mention he's very charming kaya naman pati family ni Che love sya. I'll surely miss her. =(

Next, si Kate. I only sticked with her after so many outings we have organized for our batch. Eversince, business minded ang babaeng ito. Mula ensaymada at hanggang ngayon, nagbebenta pa rin sya, medyo mahal na nga lang tulad ng cosmetics! Ang gusto ko sa taong to, di nauubusan ng ideas sa ibebenta at nang kwento! Kate, yung reversible bag ko baka mabayaran ko na lang sa pagbalik ko! Hahaha! Joke!

And the last si Henry. My dancing buddy. Nung mga panahong panay ang gimik namin, nadiscover kong addict din pala itong isang ito, sa pagsayaw! At ang saya-saya nyang kasama. Laughing trip pag kasama mo c Hen. Tapos naalala ko nung na-ospital sya, pinuntahan ko sya kasi nagalala ako dahil alam kong wala syang kamag-anak dito sa Maynila. Balak pa syang operahin due to appendicitis, pero buti na lang at kasama ko si Albert nun at nalaman naming acidic lang pala sya. Bigla pa nga syang sumayaw sa harap namin kaya napatawa talaga kami, baliw ni Henry ano! Nanghihinayang akong di ko sya masyadong nakasama nung college days namin. At least sa ngayon, we always keep in touch. I love this guy, he's a very reliable friend.

And then I've learned na it's very hard for me to forget even my friends who I haven't kept in touch with. Kapag meron pala talagang kaibigan ko na nagleave sa akin ng magandang memory, hindi ko na sya makakalimutan kahit di pa kami magkausap lagi. Once my friend, always my friend. I'm so lucky to have them. They are like my angels. God bless us all =)

No comments: